Edit Piaf
| Edit Piaf | |
|---|---|
| frenkçe Édith Piaf | |
| | |
| Doğma adı | frenkçe Édith Giovanna Gassion[1] |
| Doğğan künü | 1915 dekabr 19[2][3][4][…] |
| Doğğan yeri | |
| Ölgen künü | 1963 oktâbr 10[2][3][6][…] (47 yaşında) |
| Ölgen yeri | |
| Memleketi | |
| Zenaatı | yırcı, aktrisa, studiya çalğıcısı, chansonnier, soqaq ressamı, yır yazıcı, yır sözleri yazğan şair |
| Baba | Louis Gassion[d] |
| Ana | Line Marsa[d] |
| Ömür arqadaşı | Jacques Pills[d][8] ve Théo Sarapo[d][9] |
| Balalar | Marcelle Dupont[d][10] |
| Mukâfatlar | |
| Avtograf |
|
Multimedia fayllar | |
Edit Piaf (frenkçe Édith Piaf, [edit pjaf]; kerçek adı — Edit Covanna Gasyon (frenkçe Édith Giovanna Gassion); 1915 dekabr 19, Paris, Frenkistan — 1963 oktâbr 10, Plaskasye, Gras, Frenkistan) — frenk yırcısı, yır sözleri müellifi, bestekâr ve aktrisasıdır. XX asırnıñ eñ meşur frenk yırcılarından biri sayıla.[11]
«La Vie en rose», «Hymne à l'amour», «Padam… Padam…», «La Foule», «Milord» ve «Non, je ne regrette rien» onıñ eñ meşur yırlarıdır.


İlk yılları
[deñiştir | kodunı deñiştir]Edit Piaf Paristeki Tenon hastahanesinde doğdı. Bellevil caddesiniñ 72 nomeralı evindeki hatıra tahtasında onıñ bu evniñ merdivenlerinde doğğanı yazılğan. Lâkin resmiy doğuv qaydına köre, o Tenon hastahanesinde doğdı.[12]
Anası Anetta Covanna Mayar (Annetta Giovanna Maillard) yırcı, babası Lui Alfons Gasyon (Louis Alphonse Gassion) ise akrobat edi. Piaf faqırlıq içinde büyüdi. On beş yaşında Paris soqalarında yırlap para qazanmağa başladı.[13]
Yaratıcılığı
[deñiştir | kodunı deñiştir]1935 senesi oktâbr ayında Şanz Elize yaqınında yırlap turğan Piafnı «Le Gerny's» kabaresiniñ saibi Lui Leple (Louis Leplée) körip kabaresinde yırlamağa davet etti. Leple oña «La Môme Piaf» taqma adını berdi: frenkçe argosında môme «qız bala», piaf ise «serçe» demektir.[14]
1935 dekabr 18 künü Piaf Polydor şirketinde ilk yırlarını diskke yazdırdı. 1937 senesi Paristeki ABC muzıka zalında endi «Edit Piaf» adınen çıqışta bulunıp, büyük muvafaqiyet qazandı.[15]
1940 senesi Jan Kokto (Jean Cocteau) Piaf içün «Le Bel Indifférent» adlı bir perdelik pyesanı yazdı; Piaf onda baş rolüni oynadı. 1945 senesi «La Vie en rose» yırınıñ sözlerini yazdı. Onıñ başqa belli yırları arasında «Hymne à l'amour» (1949 senesi), «Padam… Padam…» (1951 senesi), «La Foule» (1957 senesi), «Milord» (1959 senesi) ve «Non, je ne regrette rien» (1960 senesi) bar.[13]
1954 senesi Saşa Gitri (Sacha Guitry) çekken «Maña Versal aqqında ikâye etseler edi…» (Si Versailles m'était conté…) tarihiy filminde halqtan bir qadın rolüni oynadı ve «Ça ira» yırını icra etti.[16]
1947 senesinden başlap Piaf ABDde turnelerge çıqtı. 1956 yanvar 4 ve 1957 yanvar 13 künleri Nyu Yorktaki Karnegi Holl zalında kontsertler berdi.[17]
1955 senesi Paristeki «Olimpiya» kontsert zalında ilk kere yırladı. 1958 senesi fevral ayından aprel ayına qadar anda 128 kere sanağa çıqtı; bu kontsertlerni 240 biñ seyirci kördi. 1960 senesiniñ soñunda başlanğan çıqışları ise «Olimpiya»nı iflâstan qurtardı.[15]
1962 senesi sentâbrniñ 25-inde «Eñ uzun kün» (The Longest Day) filminiñ dünya premyerası munasebetinen Eyfel qullesiniñ birinci qatından 25 biñ seyirci ögünde yırladı.[18] Bu çıqışta «Le Droit d'aimer» ve «Non, je ne regrette rien» yırlarını icra etti.[15]
1963 senesi aprelniñ 7-sinde Piaf evinde «L'Homme de Berlin» yırını seske yazdırdı. Bu onıñ soñki ses yazısı oldı. Yırnıñ muzıkasını Fransis Le (Francis Lai), sözlerini ise Mişel Vandom (Michèle Vendôme) yazdı.[19]
Ölümi
[deñiştir | kodunı deñiştir]
Soñki yıllarında Piafnıñ sağlığı pek bozulğan edi. 1963 senesi oktâbr 10 künü Gras yaqınındaki Plaskasye köyünde 47 yaşında vefat etti. Cenazesi gizlice Pariske ketirildi ve ölüm haberi ertesi künü berildi. Bu sebepten bazı eski menbalarda ölüm tarihi 1963 senesi oktâbr 11 künü olaraq qayd etilgen.[15]
1963 senesi oktâbrniñ 14-ünde Paristeki Per-Laşez mezarlığında defin etildi.[13]
Menbalar
[deñiştir | kodunı deñiştir]- ↑ http://archives.paris.fr/arkotheque/visionneuse/visionneuse.php?arko=YTo2OntzOjQ6ImRhdGUiO3M6MTA6IjIwMjEtMDYtMDUiO3M6MTA6InR5cGVfZm9uZHMiO3M6MTE6ImFya29fc2VyaWVsIjtzOjQ6InJlZjEiO2k6NDtzOjQ6InJlZjIiO2k6MzA1OTQ5O3M6MTY6InZpc2lvbm5ldXNlX2h0bWwiO2I6MTtzOjIxOiJ2aXNpb25uZXVzZV9odG1sX21vZGUiO3M6NDoicHJvZCI7fQ==#uielem_move=-1704%2C-1350&uielem_islocked=0&uielem_zoom=220&uielem_brightness=0&uielem_contrast=0&uielem_isinverted=0&uielem_rotate=F
- 1 2 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (fr.): açıq malümat platforması — 2011.
- 1 2 Edith Piaf // Encyclopædia Britannica (ingl.)
- ↑ Édith Piaf // Internet Broadway Database (ingl.) — 2000.
- ↑ http://www.cineartistes.com/?page=images&id=715&type=3
- ↑ http://www.parismatch.com/People/Musique/En-images/Edith-Piaf-une-voix-qui-vibre-toujours-Elle-aurait-eu-100-ans-aujourd-hui-La-Mome-anniversaire-100-ans-de-naissance-884389
- ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118594125 // Gemeinsame Normdatei (alm.) — 2012—2016.
- ↑ https://www.nzz.ch/panorama/buch-raeumt-mit-mythen-um-edith-piaf-auf-ld.715455
- ↑ http://www.knerger.de/html/piafmusiker_11.html
- ↑ http://archives.paris.fr/arkotheque/visionneuse/visionneuse.php?arko=YTo2OntzOjQ6ImRhdGUiO3M6MTA6IjIwMjEtMDUtMTQiO3M6MTA6InR5cGVfZm9uZHMiO3M6MTE6ImFya29fc2VyaWVsIjtzOjQ6InJlZjEiO2k6NDtzOjQ6InJlZjIiO2k6MzAwNzYwO3M6MTY6InZpc2lvbm5ldXNlX2h0bWwiO2I6MTtzOjIxOiJ2aXNpb25uZXVzZV9odG1sX21vZGUiO3M6NDoicHJvZCI7fQ==#uielem_move=60.296875%2C75&uielem_islocked=0&uielem_zoom=91&uielem_brightness=0&uielem_contrast=0&uielem_isinverted=0&uielem_rotate=F
- ↑ Bibliothèque nationale de France: Piaf, Édith (1915–1963)
- ↑ Ville de Paris: Une balade sur les pas d'Édith Piaf
- 1 2 3 Universal Music France: Édith Piaf
- ↑ Musée SACEM: Édith Piaf
- 1 2 3 4 David Looseley: Édith Piaf: A Cultural History
- ↑ La Cinémathèque française: Si Versailles m'était conté…
- ↑ Carnegie Hall: Hymne à l'amour — performance history
- ↑ La Tour Eiffel: L'art et la tour Eiffel
- ↑ Bibliothèque nationale de France: Édith Piaf — l'intégrale de ses enregistrements, 1946–1963